Open Sessies

🎙️ Welkom bij Open Sessies: Echte gesprekken met mensen met een biculturele achtergrond.In deze podcast duiken we in persoonlijke verhalen, fases van het leven, identiteitsvragen en alles wat er komt kijken bij opgroeien, leven en werken tussen verschillende culturen.Als psycholoog merk ik dat veel mensen denken dat ze alleen zijn in hun worstelingen. Maar keer op keer hoor ik in mijn praktijk dezelfde thema’s terug:– “Ik voel me nergens echt thuis”– “Ik weet niet meer wie ik ben”– “Iedereen lijkt het te snappen, behalve ik”Met Open Sessies willen we herkenning bieden.

Open Sessies is a health podcast hosted by Alper Yilmaz, with 35 episodes on record and a Required Pod Score of 80. PitchCentric scores this show on Booking Probability, Listen Score, and live audience signals refreshed every 24 hours.

Alper Yilmaz hosts Open Sessies, a health show with 35 episodes published.

Our AI reads these to draft pitches. Use them as grounding for a pitch that cites a real guest and a specific topic.

• 

  Episode #1

  Hij is marinier, pianist en redde een neergestoken man op straat - Nordin Maouli

  Sep 16, 202649 minS2

  Nordin Maouli is al bijna 17 jaar marinier. Op zijn 7de wist hij het al: ik word militair. Zijn vader werkt als reservist bij de Koninklijke Landmacht. Als kind ging Nordin mee naar de kazerne en zat hij op scouting van zijn vijfde tot zijn vijftiende. School was afwachten voor hem, wachten tot het echte leven kon beginnen.Op zijn 18de begon de mariniersopleiding, die duurde 33 weken. De laatste week moest hij meer dan honderd kilometer lopen met meer dan 40 kilo op zijn rug. Zijn enige gedachte: ik ga niet opgeven. Er is geen plan B of C, dit moet gedaan worden.Wat volgde was een carrière die je niet verzint. - Infanterie bij de 13e Compagnie. - Extreme Koudweertraining in Noorwegen boven de pool cirkel. - Op zijn 21e koopvaardij schepen beveiligen tegen piratenrij kust van Somalië. - Assault Engineer: gespecialiseerd in explosieven, 45 parachutesprongen. - Traumazorg bij de ziekenboeg. - In 2015 als Arabisch tolk naar Mali. - Onderofficier in 2018- Uitzending naar Irak in 2021.Maar dan kantelt het gesprek, want Nordin speelt piano. Zijn vader had het zichzelf geleerd en zijn moeder bracht hem elke vrijdag naar pianoles. Hij kan geen noot lezen, maar speelt met gevoel. Hij heeft zijn eigen composities op streamingplatforms, waarbij hij ook heeft gespeeld in de Doelen en op de Prinsengracht voor het Koninklijk Huis tijdens het 5 mei concert tot aan Brussel voor Mark Rutte zijn recedentie. Zijn vader zei: "Je hebt je doel te laag gemikt."Timestamps: 00:00 — Introductie: wie is Nordin Maouli? 00:08 — Op je zevende weten dat je militair wilt worden 00:50 — Scouting en het Korps Mariniers kiezen 01:47 — "Wij zijn een elite eenheid" — wat is een marinier? 02:56 — Vader als reservist: van TU Delft naar Defensie 04:55 — School was wachten — VMBO niet afgemaakt 05:24 — De mariniersopleiding: 33 weken, 100+ km, 40+ kg 06:30 — Moeders reactie: "het voelde alsof ik mijn zoon ging verliezen" 07:50 — Bijna zeventien jaar bij Defensie 08:27 — Carrière: infanterie, Noorwegen, koudweertraining 10:25 — Romantisch diner onder het noorderlicht (met een hamburger) 10:52 — Somalië: piraterij bestrijden op je twintigste 11:15 — Assault Engineer: explosieven en 45 parachutesprongen 12:50 — Ziekenboeg: traumazorg en mensen helpen 13:08 — Als Arabisch tolk naar Mali (2015) 16:20 — Een neergestoken man redden op straat (september 2014) 18:03 — Onderofficier worden en leidinggevende opleiding 19:25 — Uitzending naar Irak (2021) en de Marine Roadshow 20:08 — "En dat is pianospelen" — de onverwachte passie 20:32 — Vader speelde piano, moeder bracht hem elke vrijdag naar les 22:00 — YouTube tutorials en spelen op gevoel 24:15 — "Het geeft me rust. Ik kan mijn emoties erin kwijt." 29:37 — Vaders advies: "Je moet met gevoel spelen" 34:51 — Het moeilijkste moment: de mariniersopleiding 36:43 — Het mooiste moment: een broertje krijgen 39:03 — Wat betekent groei voor Nordin? 41:13 — Optreden in de Doelen — vader: "Je hebt je doel te laag gemikt" 44:27 — Inclusiviteit bij Defensie als Marokkaans-Nederlandse marinier 46:40 — Negatieve TikTok-reacties na het 5 mei concert 48:01 — Take-home: geloof in jezelf, durf te dromen, help elkaar 49:03 — AfsluitingDit gesprek laat je achter met het besef: de meest onverwachte combinaties in een mens zijn vaak de meest echte. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.

  ListenShow Notes
• 

  Episode #36

  "Ik sliep in een auto van €400" - Yasin Guren

  Jul 28, 202648 minS1

  Yasin Guren is 28 jaar, professioneel kickbokser, personal trainer, echtgenoot en vader van een zoontje van twee. Maar zijn pad naar hier was allesbehalve vanzelfsprekend. Op zijn dertiende werd hij met zijn hele gezin gedwongen om naar Turkije te vluchten vanwege problemen met jeugdzorg en zijn moeder spreekt geen Nederlands. Zijn vader was niet aanwezig op de momenten dat het ertoe deed.In Turkije raakte Yasin verslaafd aan gamen, het enige wat hem verbond met zijn oude leven in Nederland. Hij at zijn emoties weg en woog op een gegeven moment 145 tot 150 kilo. Op zijn zeventiende stelde hij zichzelf de vraag die alles veranderde: wil ik zo slecht gaan sterven of wil ik uit deze diepte gaan en mezelf veranderen?Hij koos voor kickboksen en viel 35 kilo af in zes maanden. Hij kwam alleen terug naar Nederland op zijn achttiende. Dwong respect af door te sparren, van "Yasin de dikke jongen met piepstem" naar "Yasin de vechter." Maar toen zijn familie ook naar Nederland kwam en in een opvangcentrum belandde, was Yasin negentien. Hij mocht er niet in. Twee weken sliep hij in een auto van vierhonderd euro waarvan de ramen niet eens dichtgingen. 's Nachts reed hij taxi om geld te verdienen voor zijn moeder en drie zusjes.Dit gesprek raakt je omdat Yasin zo eerlijk is over wat het betekent om op je negentiende de standbeen van je hele familie te zijn. Over hoe hij van straatjongen naar professionele trainer groeide door zijn taalgebruik aan te passen. Over hoe Gökhan Saki met twee zinnen zijn hele mindset veranderde: "Je hebt nog elf jaar. Wat kan je in elf jaar allemaal bereiken?" Over hoe zijn eerste gedachte bij de geboorte van zijn zoon was: "Ik ga jou dingen doen die mijn eigen vader niet bij mij heeft gedaan." Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van hoop: over iemand die vanuit de diepste diepte (150 kilo, geen opleiding, geen steun, geen geld) alles omzette in vuur. En zijn take-home: "Om van de zon te genieten, moet je heel veel regen hebben."In deze aflevering bespreken we: hoe Yasin op zijn dertiende naar Turkije vluchtte voor jeugdzorg, gaming als vlucht en het oplopen tot 150 kilo, de keuze op zijn zeventiende om te veranderen, kickboksen als redding en 35 kilo afvallen in zes maanden, terugkeer naar Nederland en trainen met kampioenen, sparren als manier om respect af te dwingen, van "dikke jongen met piepstem" naar professioneel kickbokser, het opvangcentrum en twee weken slapen in een auto van €400, Gökhan Saki's advies dat alles veranderde, Alex Pereira als rolmodel, vader worden en patronen doorbreken, de vechtschool als plek waar iedereen gelijk is en zijn take-home message: om van de zon te genieten moet je heel veel regen hebben.**Timestamps:**00:00 — Introductie: wie is Yasin Guren?00:43 — Op je 13e naar Turkije vluchten voor jeugdzorg01:09 — Gaming verslaving en 150 kilo worden01:57 — De keuze op je 17e: sterven of veranderen02:39 — Terug naar Nederland en trainen met kampioenen05:02 — Gepest worden en een vader die er niet was06:12 — Gamen als vlucht uit de werkelijkheid08:54 — Van 150 kilo naar 35 kilo eraf in zes maanden11:08 — Sparren met kampioenen en respect afdwingen13:40 — Vechter in de ring en in het leven15:01 — Van straatjongen naar professionele trainer17:42 — "Wat betekent groei? Overleven."18:08 — Slapen in een auto van €400 voor je familie23:10 — Het moeilijkste moment en zijn vrouw die bleef25:32 — Waarom je comfortzone je grootste vijand is30:53 — Leukste momenten: zoon, huwelijk, eerste titelgevecht31:55 — Vader worden: "Ik ga dingen doen die mijn vader niet deed"35:47 — Eerste wedstrijd op 2139:31 — Gökhan Saki's advies dat alles veranderde45:43 — Waar haalt hij het meeste voldoening uit?47:06 — Take-home: om van de zon te genieten moet je heel veel regen hebbenDit gesprek laat je achter met het besef: je omstandigheden bepalen niet wie je bent, de keuzes die je maakt wel. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.

  ListenShow Notes
• 

  Episode #35

  "Ook dit gaat voorbij" — Stryder

  Jul 20, 202652 minS1

  In een vluchtelingenkamp in Libanon is er twee tot drie uur stroom per dag. De leefomstandigheden zijn niet best. Maar dan zie je je tante die muziek luistert terwijl ze schoonmaakt. De stroom valt uit. Ze stopt niet. Ze pakt een emmer en begint te drummen. En op dat moment besef je: geluk zit in de kleine dingen.Stryder is 37 jaar, Palestijns van afkomst, rapper, spoken word artiest en schrijver. Hij werd geboren in het Palestijnse vluchtelingenkamp Rashidieh in het zuiden van Libanon en kwam op zijn vierde met zijn ouders, broer en zus naar Nederland. Zijn ouders kwamen met schulden, ze hadden van iedereen geld geleend om de vlucht te kunnen betalen. Hij groeide op in Rotterdam-Zuid, in wat hij zelf noemt "de onderkant van de onderkant." Maar ondanks die omstandigheden boden zijn ouders hem altijd warmte, en leerde hij van hen hoe je hoop houdt.Dit gesprek raakt je omdat Stryder zo eerlijk is over wat het betekent om als Palestijn in Nederland te leven terwijl je eigen volk wordt afgeslacht. Over de vervreemdende werkelijkheid waarin het leven gewoon doorgaat terwijl je toekijkt. Over hoe hij via cassettebandjes van Tupac (gekocht in het vluchtelingenkamp van zijn vader in Jordanie) verliefd werd op hiphop en het zijn levenswerk maakte. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van hoop: over een tante die op een emmer drumt, over een kinderboek dat kinderen leert dat een andere wereld mogelijk is, en over de les die alles samenvat: ook dit gaat voorbij.In deze aflevering bespreken we: de betekenis van de ketting "1948" en de Nakba, hoe Stryder als vierjarige vanuit een vluchtelingenkamp naar Nederland vluchtte, opgroeien in Rotterdam-Zuid als de onderkant van de onderkant, de identiteitscrisis na 9/11 en de moord op Van Gogh, hoe cassettebandjes van Tupac zijn liefde voor hiphop aanwakkerden, hiphop als therapie: "ik schrijf het op, neem het op, hoor het terug, en dan is de pijn afgesloten," waarom hij nu werkt aan een album genaamd "1948," de genocide in Gaza als het moeilijkste moment van zijn leven en waarom kinderen moeten weten dat een andere wereld mogelijk is, de tante die op een emmer drumt als de stroom uitvalt en zijn take-home message: ook dit gaat voorbij.Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Stryder?00:34 — De ketting: 1948 en de Nakba01:50 — Waarom hij 1948 draagt en de Nakba herdenkt02:15 — "Voor heel veel mensen begon de geschiedenis op 7 oktober"03:27 — 15 mei: Nakba-herdenking, geblokt in de agenda04:04 — Geboren in vluchtelingenkamp Rashidieh, Libanon04:46 — Hoe het gezin naar Nederland vluchtte06:46 — Opgroeien in Rotterdam-Zuid: de onderkant van de onderkant07:47 — Middelbare school: drie scholen, puberteit, identiteitszoektocht09:07 — Na 9/11: "mijn identiteit stond ineens ter discussie"10:28 — Ontnuchtering: identiteit is niet een ding12:34 — Van Tupac-cassettebandjes naar rapper worden15:24 — Hiphop als uitlaatklep: pijn een plek geven17:04 — "Ik schrijf het op, neem het op, hoor het terug, dan is het afgesloten"19:11 — Kunst als therapie: het slechte product is nodig voor het goede product22:32 — Van rapper naar spoken word: stembandproblemen sinds 201225:11 — Spoken word is hiphop zonder beat28:00 — Bezig met album "1948"28:26 — Hiphop nu: "valt me een beetje tegen"31:18 — Het moeilijkste moment: de genocide in Gaza33:40 — Waar hij zijn hoop uit haalt34:38 — Micha de Winter: kinderen moeten weten dat een andere wereld mogelijk is37:30 — Kinderboek De Schatkamer van Jiddo39:19 — Mooi moment: tante drumt op een emmer in het vluchtelingenkamp41:01 — Paardrijden als rust en mentale reset44:08 — Wat groei voor hem betekent49:11 — Rolmodellen: ouders, Tupac, Malcolm X51:25 — Take-home: "Ook dit gaat voorbij"Dit gesprek laat je achter met het besef: de omstandigheden bepalen niet wie je bent — wat je ermee doet wel. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.#OpenSessies #CoachAlper #Stryder #SpokenWord

  ListenShow Notes
• 

  Episode #34

  "Mijn oma kreeg het Nederlandse paspoort uit mijn handen" - Dogukan Ergin

  Jun 24, 202651 minS1

  Stel je voor: je staat als loco-burgemeester in de raadzaal van Schiedam. Je reikt het Nederlandse paspoort uit aan nieuwe Nederlanders. En dan zie je in het publiek je eigen oma zitten: 67 jaar, zelf ook wachtend op haar beurt. Haar ogen glinsteren van trots, maar je ziet ook het verdriet. Ze denkt: had opa dit maar gezien.Dogukan Ergin is 34 jaar en Tweede Kamerlid voor DENK. Opgegroeid in een wijk in Schiedam die ze een "probleemwijk" noemden, aan de onderkant van een snelweg die de stad letterlijk in tweeën deelde. Aan de ene kant armoede, aan de andere kant villa's. Zijn opa kwam in de jaren zestig als gastarbeider uit Turkije om in de glasfabriek te werken. Decennia later bestuurt zijn kleinzoon dezelfde stad. Maar dat pad liep niet over rozen, het liep over muggenbeten, dubbele maten en een onzichtbaar gevecht om erbij te horen.Dit gesprek raakt je omdat Dogukan zo eerlijk is over wat het betekent om jezelf klein te maken in een samenleving die dat van je verwacht, en waarom dat niet werkt. Over de directrice die op het schoolplein zei "hier gaan jullie geen Turks praten." Over het douchen met een onderbroek op het voetbalveld en hoe dat werd weggezet als vreemd. Over hoe hij 138 bedreigingen in één week ontving en toch de volgende ochtend weer in de Kamer zat. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van hoop: over een generatie die niet meer vraagt "mogen wij hier zijn?", maar zegt "Nederland is ook van ons."In deze aflevering bespreken we: hoe Dogukan opgroeide in een stad met twee snelheden en waarom onzichtbaar zijn niet werkt, de muggenbeten die zich opstapelden — van basisschool tot hogeschool, het moment dat DENK hem een stem gaf, hoe hij begon als flyerverspreider en eindigde als Kamerlid, de Ramadan-pauze in de Tweede Kamer en waarom hij rustig pizza ging eten terwijl anderen stennis schopten, 138 bedreigingen in één week en waarom het niet meer om hem gaat, het bijzondere moment dat hij als loco-burgemeester het paspoort aan zijn eigen oma uitreikte, de generatiekloof tussen gastarbeiders die alleen werkten en hun kleinkinderen die nu van de Veluwe genieten en zijn take-home message: "Op jezelf ben je het mooist."Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Dogukan Ergin?00:24 — Krachten in Nederland die minderheden onzichtbaar willen maken02:35 — Waarom Dogukan niet in een hoekje bleef03:10 — Opgroeien in Schiedam: een stad met twee snelheden04:12 — Van onzichtbaarheid naar respect05:36 — Het moment dat DENK opkwam: muggenbeten die zich opstapelden08:09 — "Dit is precies wat mijn generatie nodig had"09:21 — De Ramadan-pauze in de Tweede Kamer12:02 — Pizza eten terwijl ze stennis schoppen13:58 — Polarisatie en de kracht om door te zetten15:24 — 138 bedreigingen in een week, "het gaat niet om mij"17:20 — Wat DENK heeft veranderd in de Kamer19:21 — Van reisleider-droom naar bestuurskunde22:09 — Normen en waarden: doorzetten van de familie, politiek bewustzijn van de straat25:01 — De dubbele maat in Schiedam27:08 — Hoe Dogukan oplaadt: gezin, kinderen, simpliciteit30:35 — Het moeilijkste: continu in de frontlinie staan36:27 — Advies: de aanhouder wint altijd38:45 — Rumi: "De wond is de plek waar het licht binnenkomt"40:58 — Hoogtepunt: zijn oma het paspoort uitreiken als loco-burgemeester45:12 — Generatieverschil: opa heeft de Veluwe nooit gezien49:24 — Take-home: "Op jezelf ben je het mooist"Dit gesprek laat je achter met het besef: de ruimte die jij nu inneemt, is gebouwd op de schouders van een generatie die alleen maar werkte. Maak er iets van. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.#OpenSessies #CoachAlper #DogukanErgin #TweedeKamer #Politiek

  ListenShow Notes
• 

  Episode #33

  "Papa, wat wil je dat ik doe?" — Moad El Marbaz

  Jun 17, 202655 minS1

  Stel je voor: je vader ligt in het ziekenhuis. Je weet dat dit het einde is. Je buigt je naar hem toe en vraagt: "Papa, wat wil je dat ik doe met mijn leven?" Je hoopt op een levensmissie, een richting, iets om je aan vast te klampen. Maar het enige wat hij zegt is: "Als de dood komt, dan is de dood en daar is niets wat je tegen kunt doen."Moad El Marbaz is dertig jaar en eigenaar van PreptheFood, een bedrijf dat kant-en-klare maaltijden aanbiedt. Wat begon als vijf gerechten die zijn moeder kookte voor zijn PT-klanten, groeide uit tot een bedrijf met honderden bestellingen per dag, een pand van vierhonderd vierkante meter en een uitbreiding naar Duitsland. Maar achter dat groeiverhaal zit een veel dieper verhaal: over een vader die te vroeg overleed, een moeder die nooit had gewerkt en ineens moest werken en een zoon die besloot: dit moet een succes worden, koste wat het kost.Dit gesprek raakt je omdat Moad zo eerlijk is over wat verlies werkelijk doet. Over de schoenen van zijn vader die nog bij de deur stonden. Over de stomme grapjes waar hij zich ooit aan irriteerde en die hij nu wanhopig mist. Over hoe hij twee jaar later in een pizzeria hoorde hoe zijn vader anderen in stilte had geholpen en samen met zijn vrouw in de auto zat te huilen. Maar het raakt je ook omdat het een verhaal is van kracht: hoe PreptheFood niet alleen een bedrijf werd, maar de reden waarom zijn moeder elke dag het huis uitkomt, communiceert met collega's en is uitgegroeid tot een zelfstandiger persoon dan ze ooit was.In deze aflevering bespreken we: hoe Moad vanuit huis met zijn moeder begon te koken voor PT-klanten en via influencer marketing zijn eerste golf bestellingen kreeg, waarom hij bij de Mediamarkt erachter kwam dat hij meer wilde dan een nummertje zijn, het plotselinge overlijden van zijn vader aan uitgezaaide longkanker en de chaos die volgde, hoe PreptheFood vier weken na het verlies weer opstartte omdat er simpelweg geen andere optie was, de groei van zijn moeder van introverte huisvrouw naar iemand die personeel aanstuurt, waarom hij zijn moeder elke ochtend ophaalt en elke middag weer thuisbrengt en waarom die zeven minuten in de auto het waardevolste moment van zijn dag zijn, en zijn oproep aan iedereen: spendeer tijd met je ouders, ook als je het druk hebt.Timestamps:00:00 — Introductie: wie is Moad El Marbaz?00:30 — Het ontstaan van PreptheFood: koken met moeder01:58 — Van €5 maaltijden naar een website03:13 — Influencer marketing: de €500 die alles veranderde04:38 — Groeien van 50 maaltijden naar 500 per dag06:00 — Het overlijden van zijn vader: uitgezaaide longkanker07:09 — De keuze: volledig gaan voor PreptheFood08:23 — Trots op wat ze samen hebben opgebouwd09:38 — Schooltijd: de luiste leerling met de meeste ambitie14:36 — Mediamarkt: een nummertje zijn en meer willen17:07 — Ali, de Turkse man die twintig jaar bleef19:25 — De switch naar personal trainer22:04 — "Ik wil meer uit het leven halen"25:32 — De groei van zijn moeder: van huisvrouw naar ondernemer31:56 — Het moeilijkste moment: het verlies van zijn vader35:16 — Afscheid in het ziekenhuis: de laatste dag38:58 — Rouw zonder tijd: vier weken later weer aan het werk43:20 — De pizzeria: twee jaar later huilen in de auto45:33 — Dagelijkse quality time: zeven minuten met moeder49:01 — "Papa, wat wil je dat ik doe?" het antwoord51:12 — Take-home: spendeer tijd met je ouders en geef niet opDit gesprek laat je achter met het besef: de mensen die er nu zijn, zijn er niet altijd. Volg @coach.alper op Instagram voor meer Open Sessies.

  ListenShow Notes

Based on semantic analysis of episode topics and host coverage, this show is a strong guest fit for executives in:

Industry fit is computed by PitchCentric using vector embeddings of the show's episode catalog.