neden Ben?

<p>Bazen durup kendine şunu soruyor musun: “Ben ne için yaşıyorum?”<br></p><p>Bu bölümde “hayatın amacı ne?” sorusunun peşine düşüyoruz ama klasik cevapların dışına çıkıyoruz. Başarı, para, mutluluk, huzur… Hepsine...

<p>Bu bölümde hep ertelediğimiz bir şeyden bahsediyoruz: şu an. Sürekli bir yerlere yetişmeye çalışırken, aslında hayatın tam ortasından nasıl geçtiğimizi fark etmiyoruz. Geçmişte takılı kalıyoruz, geleceği düşünüyoruz...

<p>Bazen en çok kaçtığımız yer… kendimiz oluyoruz.</p><p>Gün içinde sürekli bir şeylerle meşgulüz. Telefon, insanlar, planlar, hedefler… Ama hiç durup düşündün mü, gerçekten neden bu kadar doluyuz? Yoksa sadece boş...

<p>Bulunduğun yeri sevmiyorsun…<br>ama gitmek için de bir şey yapmıyorsun.</p><p>Sonra her gün aynı cümle:<br>“Ben burada olmamalıyım.”</p><p>Peki gerçekten sorun bulunduğun yer mi?<br>Yoksa içindeki o bitmeyen eksiklik...

<p>Ego… çoğu zaman fark etmediğimiz ama hayatımızın ortasında duran bir şey. Bizi koruduğunu sanarken aslında insanlardan uzaklaştıran, güçlü hissettirdiğini düşündürürken içten içe yalnızlaştıran bir...

<p>Bazen hayatımızda eksik olan şeylere o kadar odaklanıyoruz ki sahip olduklarımızı fark etmeyi unutuyoruz. Oysa yıllar önce hayalini kurduğumuz bazı şeyler bugün hayatımızın bir parçası. Ama biz buna alıştığımız için...

<p>Bu bölümde fazla empati yapmanın nasıl bir tükenmişliğe dönüştüğünü konuştum. İlişkilerde, aile içinde, iş hayatında… Sürekli anlayan taraf olmanın görünmeyen yorgunluğunu masaya yatırdım. Empatinin ne zaman erdem...

<p>Bu bölümde kararsızlığın arkasına saklanan korkulara, mükemmeliyetçilik tuzağına, “ya pişman olursam?” cümlesinin hayatımızı nasıl yavaş yavaş ele geçirdiğine birlikte bakıyoruz.</p><p>Bazen karar verememek...

<p>Bugün aynaya baktığında kimi görüyorsun? Gerçekten kendini mi, yoksa başkalarının beklentileriyle örülmüş, her ricaya "tamam" diyen, kırılmasınlar diye kendi ruhundan parçalar veren o yorgun gölgeyi mi?</p><p>Bu...

<p>Etrafın insanlarla doluyken, bir masada kahkahalar yükselirken neden bazen "buraya ait değilim" dersin? Bu bölümde; modern dünyanın bizi içine ittiği o şeffaf fanusları, maskelerin arkasına gizlediğimiz gerçek...

<p>Bu bölüm, sorgusuz kabul edemeyenlerin, kalıplara sığamayanların, “biz hep böyle yaptık” cümlesiyle içi sıkışanların bölümü. Herkesin normal dediğini içinden içe sorgulayan, duyguları biraz daha derinden yaşayan...

<p>Dünya bazen çok gri, çok haksız ve çok dar değil mi? Bugün, gerçekliğin sıradanlığına tahammül edemeyip kendi hayali krallığına sığınanları konuşuyoruz. Geçmişteki bir günlükte hep haklı kalanları, zihnindeki...

<p>Bugün, elimizde notlar olmadan, bir dertleşme kıvamında bir araya geldik. "Sorgulanmamış bir hayat, yaşanmaya değmez" diyen Sokrates'ten yola çıkarak, aslında hepimizin içten içe hissettiği o "ben ne yapıyorum?"...

<p>Büyümek sadece yaş almak değilmiş usta; annemizin, babamızın birer kahraman değil, bizim için hayallerinden vazgeçmiş yorgun birer "insan" olduğunu fark etmekmiş.</p><p>Bu bölümde, çocukluk illüzyonlarımızın...

<p>Eğer bu soruyu kendine sormaya başladıysan, tebrikler; kendi konfor alanının duvarlarına çarpmaya başlamışsın demektir. Çoğumuz "konfor alanı" denilen o sıcak, güvenli ve risksiz limanda yaşlanıp gidiyoruz. Ama o...